Afgelopen vrijdagavond stond ’t Rad in Elshout in het teken van een bijzondere voorstelling: TTVE tegen Never Despair. Bijzonder, want ondanks het ontbreken van publiek werd er gespeeld alsof de tribunes uitpuilden. De echo van de ballen zorgde voor de sfeer – en eerlijk is eerlijk, die stelde niet teleur.

TTVE schoot uit de startblokken alsof er wél duizend man zat te kijken. Jonsjo Schalken opende overtuigend en liet meteen zien dat hij geen zin had in een lange avond: drie wedstrijden, drie keer winst. Zakelijk, strak en zonder cadeautjes.

Mathé Verhulst dacht daar iets anders over en besloot het denkbeeldige publiek te vermaken met een paar zenuwslopende vijfsetters. Twee keer trok hij aan het langste eind, één keer moest hij nipt buigen. Spanning gegarandeerd – zelfs zonder toeschouwers.

Stijn Verhulst had ondertussen een andere agenda: snel klaar zijn. In sneltreinvaart won hij al zijn partijen met duidelijke cijfers. Tegenstanders kwamen, zagen… en werden vrij resoluut weer naar de kant gestuurd.

Het enige moment waarop TTVE even gas terugnam, was het dubbel. Uit pure beleefdheid – of misschien gewoon een klein misverstand – ging dat punt naar Never Despair. En ook één enkelpartij werd weggegeven, zodat de tegenstander niet helemaal met lege handen huiswaarts hoefde.

De kers op de taart kwam van Schalken in de laatste partij, waar hij met een spannende 16-14 liet zien dat hij zelfs zonder publiek voor spektakel kan zorgen.

Eindstand: 8-2.

Geen publiek, geen probleem. TTVE liet in ’t Rad zien dat ze ook zonder applaus prima weten hoe je een wedstrijd domineert.